Erol Sever - Duymamış

Kar yı sevdamın
Gül bahçesine
Yaş düştü ömrümün
Gençlik çağına
Ferhat gibi çıktım sevdadana
Mecnun gibi çöllere
Düştü mü
Duymamış vefasız
Yar, duymamış insafsız yar
Duymamış o zalim yar
Duymamış yar duymamış
Akıttım gözyaşımı
Yollar üstüne
Kimseler çare olmadı derdime
Yar diyerek vurdun
Başımı taşa
Kendimden geçtiğimi bilmedi ya